Thirteen Days (2000)

Story

The movie narrates the Cuban Missile Crisis, a 13-day (October 16-28,1962) standoff between the USA and the Soviet Union for deploying missiles in Cuba, from the perspective of Kenny O’Donnell (Kevin Kostner). He was special assistant to the US President John F. Kennedy (Bruce Greenwood) who alongside Attorney General Robert F. Kennedy (Steven Culp), Secretary of Defense Robert McNamara (Dylan Baker) and other members of JFK’s cabinet as well as military officials meet and argue in favor of or against an invasion in Cuba.

Η ταινία εξιστορεί την Κρίση των πυραύλων της Κούβας, μία αντιπαράθεση 13 ημερών (16-28 Οκτωβρίου, 1962) με την Σοβιετική Ένωση που τοποθέτησε πυραύλους στο νησί, από την οπτική γωνία του Kenny O’Donnell (Kevin Kostner). Ήταν ειδικός σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου John F. Kennedy (Bruce Greenwood), ο οποίος μαζί με τον Γενικό Εισαγγελέα Robert F. Kennedy (Steven Culp), τον Υπουργό Άμυνας Robert McNamara (Dylan Baker) και άλλα υπουργικά μέλη καθώς και στρατιωτικούς αξιωματούχους επιχειρηματολογούν υπέρ ή κατά της στρατιωτικής επέμβασης στην Κούβα.

New Line Cinema

Steven Culp, Kevin Kostner, Bruce Greenwood © 2000 New Line Cinema

Review

Regardless if the movie is historically accurate, it provides insider’s look into the Cuban Missile Crisis as it contains some newly declassified information. However, the film fails to be a nail-biting political thriller –not because we know the outcome- but because the tension is not shown in a way the viewer can relate. This could be explained because Bruce Greenwood is not convincing as JFK -although Steven Culp makes a good Robert Kennedy- or due to the lack of military scenes; most of the plot is set inside the White House.

Ανεξάρτητα από το αν η ταινία είναι ιστορικά ακριβής, προσφέρει την δυνατότητα στον θεατή να γνωρίσει για την Κρίση των πυραύλων της Κούβας αφού περιέχει πληροφορίες από αποχαρακτηρισμένα έγγραφα. Παρόλα αυτά, δεν είναι ένα αγωνιώδες πολιτικό θρίλερ –όχι επειδή ξέρουμε την κατάληξη- αλλά γιατί  η ένταση του Ψυχρού Πολέμου δεν προβάλλεται με τρόπο που θα ταυτιστεί ο θεατής. Ίσως να φταίει η χλιαρή ερμηνεία του Bruce Greenwood ως Tζον Κένεντι, παρόλο που ο Steven Culp είναι ένας πειστικός Ρόμπερτ Κένεντι, ή και η έλλειψη στρατιωτικών σκηνών αφού το μεγαλύτερο μέρος της δράσης εκτυλίσσεται στον Λευκό Οίκο.

Favorite Quote

What kind of peace do we seek? I am talking about genuine peace, the kind of peace that makes life on earth worth living. Not merely peace in our time but peace for all time. Our problems are manmade – therefore, they can be solved by man. For, in the final analysis, our most basic common link is that we all inhabit this small planet. We all breathe the same air. We all cherish our children’s future. And we are all mortal.

 

Starring: Kevin Kostner, Bruce Greenwood, Steven Culp, Dylan Baker

Written by:  David Self, based on the book “The Kennedy Tapes – Inside the White House During the Cuban Missile Crisis” by Ernest R. May and Philip D.Zelikow

Directed by: Roger Donaldson

Lost in Space (1998)

Story

Professor John Robinson (William Hurt) takes his wife Maureen (Mimi Rogers) and their three children to a space voyage with the mission to secure a future for the human race. Major Don West (Matt LeBlanc) is the spaceship’s pilot and Dr. Smith (Gary Oldman) is the saboteur.

Ο καθηγητής Τζον Ρόμπινσον (William Hurt) μαζί με την γυναίκα του Μωρήν (Mimi Rogers) και τα τρία παιδιά τους ταξιδεύουν στο διάστημα για να εξασφαλίσουν το μέλλον της ανθρωπότητας. Ο ταγματάρχης Ντον Γουέστ (Matt LeBlanc) είναι ο πιλότος του διαστημόπλοιου και ο Δρ. Σμιθ (Gary Oldman) ο σαμποτέρ της αποστολής.

New Line Cinema

© 1998 New Line Cinema

Review

This sci-fi movie is a disappointment.  It is a shame to watch actors wasting their talent in bad-scripted dialogues. The movie does not even have entertainment value as it fails to deliver the adventure one would expect. Even the film’s villain (Oldman) is more funny than fearful!

Το φιλμ είναι απογοητευτικό. Είναι κρίμα να παρακολουθείς ταλαντούχους ηθοποιούς να “χάνονται” σε ένα κακογραμμένο σενάριο. Θα περίμενε κανείς η ταινία να είναι τουλάχιστον περιπετειώδης. Ακόμη και ο «κακός» της ιστορίας (Oldman) είναι περισσότερο διασκεδαστικός παρά τρομακτικός.

Starring: William Hurt, Mimi Rogers, Gary Oldman, Heather Graham, Matt LeBlanc

Written by: Akiva Goldsman , based on the TV series by Irwin Allen

Directed by: Stephen Hopkins

Adaptation. (2002)

Story

Susan Orlean (Meryl Streep), journalist for the New Yorker, writes the book The Orchid Thief, the story of orchid-stealer John Laroche (Chris Cooper). Charlie Kaufman (Nicolas Cage), writer of Being John Malkovich, is hired for the movie adaptation, but he faces a writer’s block.

Η Σούζαν Ορλίν (Μέριλ Στριπ), δημοσιογράφος για το περιοδικό New Yorker, έγραψε το βιβλίο The Orchid Thief για τον κλέφτη σπάνιων ειδών ορχιδέας Τζον Λαρούς (Κρις Κούπερ). Ο Τσάρλι Κάουφμαν (Νίκολας Κέιτζ), σεναριογράφος του Στο Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς, προσλαμβάνεται για να μεταφέρει το βιβλίο στην οθόνη αλλά αγχώνεται για την ακριβή απόδοση.

Columbia Pictures

Nicolas Cage © 2002 Columbia Pictures

Review

This movie is not your typical book-to-film. Instead of a faithful adaptation of the book, Kaufman created a script of his experience in writing it. He even invented a twin brother, Donald, to intensify the struggles a writer faces to be original and true to the book. Chris Cooper won an Oscar while Cage lost to Brody for his performance in The Pianist (2002).

Αυτή η ταινία δεν είναι η τυπική μεταφορά βιβλίου σε οθόνη καθώς ο Τσάρλι Κάουφμαν εξιστορεί την προσωπική του εμπειρία συγγραφής του σεναρίου. Μάλιστα, δημιούργησε τον δίδυμο αδελφό Ντόναλντ για να καταδείξει τις δυσκολίες του σεναριογράφου να είναι πρωτότυπος και πιστός στο πνεύμα του βιβλίου. Ο Κρις Κούπερ κέρδισε Όσκαρ ενώ ο Κέιτζ το έχασε από τον Μπρόντι για την ερμηνεία του στον Πιανίστα (2002).

Starring: Nicolas Cage, Meryl Streep, Chris Cooper, Tilda Swinton

Written by:  Susan Orlean (novel), Charlie Kaufman, Donald Kaufman

Directed by: Spike Jonze

The Hours (2002)

Story

Virginia Woolf (Nicole Kidman) is writing Mrs. Dalloway (1925), her most famous work, while fighting her mental illness. Modern-day Clarissa (Meryl Streep) is preparing an award party for Richard (Ed Harris), her AIDS-stricken poet friend, and Laura (Julianne Moore), an 1950s housewife, is making a birthday cake for her husband while contemplating suicide.

H Βιρτζίνια Γουλφ (Νικόλ Κίντμαν) γράφει το πιο διάσημο έργο της ‘Η Κυρία Νταλογουέι’ ενώ παλεύει με την ψυχική της νόσο. Η σύγχρονη Κλαρίσα (Μέριλ Στριπ) ετοιμάζει πάρτι για την βράβευση του ποιητή φίλου της Ρίτσαρντ (Εντ Χάρις) και η Λώρα (Τζουλιάν Μουρ), μία νοικοκυρά στο 1950, ετοιμάζει τούρτα γενεθλίων για τον άντρα της ενώ σκέφτεται την αυτοκτονία.

Paramount Pictures

Meryl Streep, Julianne Moore, Nicole Kidman © 2002 Paramount Pictures and Miramax

Review

Even if you have not read either Mrs Dalloway or Michael Cunnigham’s Pulitzer-prized novel The Hours, you can easily follow the plot as Stephen Daldry shifts through different eras with ease and no confusion. The movie got nine Oscar nominations; among them for performances by Moore, Harris and Kidman who won it for her fine portrayal of Woolf.

Ακόμη κι αν δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο Η Κυρία Νταλογουέι ή το βραβευμένο με Πούλιτζερ βιβλίο του Μάικλ Κάνιγχαμ Οι Ώρες, μπορείς να ακολουθήσεις την πλοκή του έργου καθώς ο Στίβεν Ντάλντρι κινείται ανάμεσα στις διαφορετικές εποχές με ευκολία και χωρίς σύγχυση. Η ταινία προτάθηκε για εννέα Όσκαρ, ανάμεσα σε αυτά για τις ερμηνείες από Μουρ, Χάρις και Κίντμαν η οποία το κέρδισε ως καθηλωτική Γουλφ.

Starring: Nicole Kidman, Meryl Streep, Julianne Moore, Ed Harris

Written by: Michael Cunnigham (based on his novel), David Hare

Directed by: Stephen Daldry