Una Giornata Particolare/A Special Day (1977)

Story

On the day Hitler visited Mussolini in 1938, Antonietta (Sophia Loren), a housewife and mother of six, meets her mysterious neighbor Gabriele (Marcello Mastroianni), a fired radio broadcaster, and a special relationship begins.

Την ημέρα που ο Χίτλερ επισκέπτηκε τον Μουσολίνι το 1938, η Αντονιέττα (Σοφία Λόρεν), μία νοικοκυρά και μητέρα έξι παιδιών, συναντά τον μυστηριώδη γείτονά της Γκαμπριέλε (Μαρτσέλο Μαστρογιάννι), έναν απολυμένο εκφωνητή ραδιοφώνου, και μία ξεχωριστή σχέση ξεκινά.

etore scola

Marcello Mastroianni and Sophia Loren © 1977 Compagnia Cinematografica Champion

Review

Sophia Loren, convincing as a resigned homemaker, and Marcelo Mastroianni as a suicidal bachelor give so electrifying performances that we get engrossed in the film, especially at the time of Gabriele’s revelation. While he has antifascist views and she supports Mussolini, their common feeling of sadness and a shared need to connect with other people brings them together. Their brief encounter changed their lives and enriched ours.

Η Σοφία Λόρεν, πειστική ως παραιτημένη νοικοκυρά, και ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι ως εργένης με τάσεις αυτοκτονίας δίνουν ηλεκτρισμένα φορτισμένες ερμηνείες που μας απορροφούν στην ταινία, ειδικά την ώρα που ο Γκαμπριέλε αποκαλύπτει το μυστικό του. Ενώ εκείνος έχει αντιφασιστικές ιδέες και εκείνη πιστεύει στον Μουσολίνι, το κοινό αίσθημα της θλίψης και η ανάγκη τους να επικοινωνήσουν με άλλους ανθρώπους, τούς φέρνει κοντά. Η σύντομη συνάντησή τους άλλαξε τις ζωές τους και εμπλούτισε τις δικές μας.

Favorite Quote

So why aren’t you laughing? You have everything you want? A home, a husband, six children. Why aren’t you laughing?

– Gabriele

Starring: Sophia Loren, Marcello Mastroianni

Written by: Ruggero Maccari, Ettore Scola

Directed by: Ettore Scola

Kind Hearts and Coronets (1949)

Story

Louis Mazzini (Dennis Price), ninth in line to become the Duke of Chalfront, kills all eight people (played by Alec Guinness) who stand between him and the title. Along the way he romances Sibella (Joan Greenwood) and Edith (Valerie Hobson), the widow of one of his victims.

Ο Λούι Ματσίνι (Ντένις Πράις), ένατος στην διεκδίκηση του δουκάτου του Τσάλφροντ, σκοτώνει τους οκτώ ανθρώπους (τους υποδύεται ο Άλεκ Γκίνες) ανάμεσα σε εκείνον και τον τίτλο. Ταυτόχρονα φλερτάρει την Σιμπέλλα (Τζόαν Γκρίνγουντ) και την Ήντιθ (Βάλερι Χόμπσον), την χήρα ενός από τα θύματά του.

louis

Dennis Price  and Joan Greenwood © 1949 Ealing Studios

Review

The movie, a satire of the British aristocracy, is a black comedy with many ingenious ways of killing people (even an arrow is used!). However, the reason to watch it is Alec Guinness, an actor so versatile, who plays eight roles – the Duke, the banker, the pastor, the General, the Admiral, young Henry, Lady Agatha and young Ascoyne – relying on distinctively different body posture and voice for each one.

Αυτή η ταινία, σάτιρα της Βρετανικής αριστοκρατίας, είναι μία μαύρη κωμωδία με πολλούς ευφάνταστους τρόπους δολοφονίας (ακόμη κι ένα τόξο χρησιμοποείται!). Ωστόσο, ο λόγος να δει κανείς το φιλμ είναι ο ο Άλεκ Γκίνες, ένας ηθοποιός τόσο εύπλαστος, που υποδύεται οκτώ χαρακτήρες – τον Δούκα, τον τραπεζίτη, τον ιερέα, τον Στρατηγό, τον Ναύαρχο, τον νεαρό Χένρι, την Λαίδη Άγκαθα και τον νεαρό Ασκόιν – βασιζόμενος σε διαφορετική στάση σώματος και φωνή για τον καθένα.

Starring: Dennis Price, Alec Guinness, Joan Greenwood, Valerie Hobson

Written by: Robert Hamer, John Dighton, Roy Horniman (novel)

Directed by: Robert Hamer

Number Seventeen (1932)

Story

Detective Barton (John Stuart), who has traced a stolen diamond necklace, arrives at an abandoned house on Number 17 where he finds Ben (Leon M. Lion) and a dead body. Soon Sheldrake’s (Garry Marsh) gang of thieves follows.

Ο ντετέκτιβ Μπάρτον (Τζον Στιούαρτ), που αναζητά ένα κλεμμένο διαμαντένιο κολιέ, φθάνει στο εγκαταλελειμμένο σπίτι στον αριθμό 17 όπου βρίσκει τον Μπεν (Λίον Μ. Λάιον) κι ένα πτώμα. Σύντομα καταφθάνει κι η συμμορία ληστών του Σελντρέικ (Γκάρι Μαρς).

11295469_ori

John Stuart and two of the thieves; Anne Grey and Donald Calthrop © 1932 British International Pictures

Review

Based on J. Jefferson Farjeon’s play, this  is an early comedy/suspense film directed by Hitchcock while he was still finding his style. However, there are elements like the screams masked by a passing train’s whistle or the extensive use of miniature sets which became characteristic of the director’s later works. Nevertheless, the pace is fairly plodding, the fight sequence is poorly done and the plot is lame.

Βασισμένο στο θεατρικό από τον J. Jefferson Farjeon, είναι ένα πρώιμο φιλμ κωμωδίας/σασπένς από τον Χίτσκοκ όταν ακόμα έψαχνε το σκηνοθετικό του στιλ. Παρόλα αυτά, υπάρχουν στοιχεία, όπως οι κραυγές που καλύπτονται από το σφύριγμα του τρένου ή η εκτενής χρήση μακετών τα οποία έγιναν χαρακτηριστικά στα επόμενα έργα του σκηνοθέτη. Ωστόσο, η εξέλιξη είναι νωχελική, η σκηνή της πάλης είναι κακογυρισμένη και η πλοκή είναι παιδαριώδης.

Starring:  Leon M. Lion, John Stuart, Garry Marsh

Written by: Alma Reville, Rodney Ackland, Alfred Hitchcock & Joseph Jefferson Farjeon (play)

Directed by: Alfred Hitchcock