La Cité des Enfants Perdus/The City of Lost Children (1995)

Story

Krank (Daniel Emilfork), an evil scientist incapable of dreaming, kidnaps children to steal their dreams. When the younger brother of circus strongman One (Ron Perlman) is taken, he teams up with thief Miette (Judith Vittet) to rescue him.

Ο Κρανκ (Ντάνιελ Έμιλφορκ), ένας διαβολικός επιστήμονας ανίκανος να ονειρευτεί, απαγάγει παιδιά για να κλέψει τα όνειρά τους. Όταν ο μικρός αδερφός του μασίστα του τσίρκου Ένας (Ρον Πέρλμαν) απάγεται, ενώνει τις δυνάμεις με την Σταλίτσα (Τζούντιθ Βιτέ) για να τον σώσει.

city-of-lost-children

Guillaume Billod-Morel, Daniel Emilfork © 1995 Le Studio Canal+

Review

Jean-Pierre Jeunet and Marc Caro invite us into their weird universe which is visually compelling, but also emotionally disturbing. In this intense, surrealistic film, children either steal or are stolen (of their dreams), which is both violent and sad. Although kids star, it is far from a kids’ movie; it is rather an allegorical warning about the loss of imagination.

Ο Ζαν-Πιερ Ζενέ και ο Μαρκ Καρό μάς προσκαλούν στο παράξενο σύμπαν τους που είναι συναρπαστικό οπτικά, αλλά ενοχλητικό συναισθηματικά. Σε αυτό το έντονο, σουρεαλιστικό φιλμ, τα παιδιά είτε κλέβουν είτε πέφτουν θύματα κλοπής (των ονείρων τους), το οποίο είναι βίαιο και στενόχωρο. Παρόλο που πρωταγωνιστούν παιδιά, δεν είναι ταινία για παιδιά: μάλλον είναι μία αλληγορία για το πώς θα ήταν το μέλλον χωρίς φαντασία.

Starring: Ron Perlman, Daniel Emilfork, Judith Vittet, Dominique Pinon, Jean-Louis Trintignant (voice)

Written by: Gilles Adrien, Jean-Pierre Jeunet & Marc Caro

Directed by: Jean-Pierre Jeunet & Marc Caro

The Skin Game (1931)

Story

The aristocratic Hillcrists and the nouveau riche Hornblowers fight over land; Mrs. Hillcrist (Helen Haye) plots to blackmail Mr. Hornblower (Edmund Gwenn) with Chloe’s (Phyllis Konstam) secret past to prevent the building of factories nearby.

Οι αριστοκρατικοί Χίλκριστ και οι νεόπλουτοι Χορνμπλόουερ μάχονται για ένα κτήμα:η κα Χίλκριστ (Έλεν Χέι) εκβιάζει τον κύριο Χορνμπλόουερ (Έντμουντ Γκουέν) με το μυστικό παρελθόν της Κλόι (Φύλις Κόνσταμ) προκειμένου να εμποδίσει το χτίσιμο εργοστασίων κοντά.

skin-game

Frank Lawton, Phyllis Konstam, Edmund Gwenn © 1931 British International Pictures Ltd.

Review

Despite a promising beginning, when Jill Hillcrist atop a horse (“the old money”) and Charles Hornblower from in his car (“the new money”) discuss how they perceive cutting down the trees (she calls it a disaster while he thinks it is progress), Alfred Hitchcock delivers a bland movie about class warfare and country’s urbanization.

Παρά την πολλά υποσχόμενη αρχή, όταν η Τζιλ Χίλκριστ πάνω σε ένα άλογο («το παλιό χρήμα») και ο Τσαρλς Χορνμπλόουερ από μέσα από το αυτοκίνητό του («το νέο χρήμα») συζητούν πώς αντιλαμβάνονται το κόψιμο των δέντρων (για εκείνη είναι καταστροφή ενώ εκείνος το βλέπει ως πρόοδο), ο Άλφρεντ Χίτσκοκ μάς παραδίνει μία αδιάφορη ταινία για την πάλη των τάξεων και την αστικοποίηση της υπαίθρου.

Starring: Edmund Gwenn, Helen Haye, Phyllis Konstam, Jill Esmond, C.V. France, Edward Chapman, John Longden, Frank Lawton

Written by:  John Galsworthy (theatrical play), Alma Reville (scenario) & Alfred Hitchcock (adaptation)

Directed by: Alfred Hitchcock

The 39 Steps (1959)

Story

Diplomat Richard Hannay (Kenneth More) tries to help a secret agent who poses as a nannie (Faith Brook). When he is accused of her murder, Hannay goes on the run to escape the police and also dismantle a spy ring.

Ο διπλωμάτης Ρίτσαρντ Χάνεϋ (Κένεθ Μορ) επιχειρεί να βοηθήσει μία μυστική πράκτορα που παριστάνει την νταντά (Φέιθ Μπρουκ). Όταν κατηγορείται για τον φόνο της, αρχίζει το κυνηγητό για να αποφύγει την αστυνομία αλλά και να εξαρθρώσει την σπείρα κατασκόπων.

thirty-nine

Kenneth More © 1959 The Rank Organization

Review

A mystery movie based on John Buchan’s same-titled novel and a remake of Hitchcock’s 1935 classic, it is destined to be compared to the original. It is a pity because this spy movie can very well stand on its own providing suspense in a well-paced chase (Hannay’s escape from the train is the most thrilling scene) while sprinkling the adventure with humor.

Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζον Μπούκαν και όντας ριμέικ της κλασικής ταινίας του Χίτσκοκ (1935), η ταινία μοιραία συγκρίνεται με το πρωτότυπο.  Είναι κρίμα όμως γιατί αυτή η κατασκοπική ταινία μπορεί άνετα να σταθεί μόνη της, προσφέροντας αγωνία με ένα συνεχές κυνηγητό (η απόδραση του Χάνεϋ από το τρένο είναι η πιο αγωνιώδης σκηνή) ενώ έχει διανθίσει την περιπέτεια με χιούμορ.

Starring: Kenneth More, Taina Elg, Brenda de Benzie, Barry Jones, Faith Brook, James Hayter

Written by: Frank Harvey, John Buchan (novel)

Directed by: Ralph Thomas

Foreign Correspondent (1940)

Story

Johnny Jones (Joel McCrea), an American reporter sent to cover the impending WWII in Europe, finds out the truth about a diplomat’s assassination and asks Carol (Laraine Day), a peace activist, to help him expose the conspiracy.

Ο Τζόνι Τζονς (Τζόελ Μακ Κρι), Αμερικανός ανταποκριτής στην Ευρώπη παραμονές του Β’ Παγκ. Πολέμου, ανακαλύπτει την αλήθεια για την δολοφονία ενός διπλωμάτη, και ζητάει από την Κάρολ (Λαρέιν Ντέι), ακτιβίστρια της ειρήνης, να τον βοηθήσει να ξεσκεπάσει την συνωμοσία.

foreign-correspondent

Laraine Day, Joel McCrea © 1940 Walter Wagner Productions

Review

Based on the memoirs of a war correspondent, this masterfully shot movie by Hitchcock is a combination of genres; thriller (spies, killers), action (chases, gunfire), romance, drama (war, betrayal), humor and memorable set pieces (Jones’s walk along the hotel’s roof) making it very exciting. For example, although the plane crash sequence might not look convincing today, it is engrossing.

Βασισμένη στα απομνημονεύματα ενός πολεμικού ανταποκριτή, αυτή η δεξιοτεχνικά γυρισμένη ταινία του Χίτσκοκ είναι ένας συνδυασμός ειδών: θρίλερ (κατάσκοποι, δολοφόνοι), δράσης (καταδιώξεις, πυροβολισμοί), έρωτα, δράμα (πόλεμος, προδοσία), χιούμορ και με αξιομνημόνευτες σκηνές (ο Τζονς στην οροφή του ξενοδοχείου) κάνοντάς την συναρπαστική. Για παράδειγμα, η σκηνή του αεροπορικού δυστυχήματος, αν και δεν φαίνεται πειστική σήμερα, σε απορροφά.

Starring: Joel McCrea, Laraine Day, Herbert Marshall, Albert Bassermann, George Sanders, Edmund Gwenn

Written by: Charles Bennett, Joan Harrison, Ben Hecht (uncredited; wrote Jones’s radio speech)

Directed by: Alfred Hitchcock

Pierrot le Fou/Ο Τρελός Πιερό (1965)

Story

Ferdinand Griffon (Jean Paul Belmondo) leaves his family and Paris to be with Marianne (Anna Karina), an ex-girlfriend who is now smuggling guns. With hitmen from Algeria on their tail, they live on the run.

Ο Φέρντιναντ Γκριφόν (Ζαν Πολ Μπελμοντό) αφήνει την οικογένειά του και το Παρίσι για να είναι με την Μαριάν (Άννα Καρίνα), μία πρώην φιλενάδα του που τώρα εμπορεύεται λαθραία όπλα. Με τους εκτελεστές από την Αλγερία στο κατόπι τους, ζουν διαρκώς κυνηγημένοι.

pierrot-le-fou-pic_1408383c

Jean Paul Belmondo, Anna Karina © 1965 SNC

Review

This unorthodox road movie was created by Jean-Luc Godard, the most influential director of La Nouvelle Vague (New Wave), a French nonconformist film movement in favor of experimentation, which explains the unconventional narrative form and the characters’ fragmentary speech. Ironically, one of the more conventional scenes –the couple lying on the beach talking about the moon’s only resident- is my favorite.

Το ανορθόδοξο αυτό road movie δημιουργήθηκε από τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ,  σκηνοθέτη της Νουβέλ Βαγκ, ένα αντικομφορμιστικό κινηματογραφικό κίνημα που αναπτύχθηκε στην Γαλλία και πρέσβευε τον πειραματισμό, το οποίο εξηγεί την μη συμβατική αφηγηματική φόρμα και τον αποσπασματικό λόγο των ηρώων. Παραδόξως, μία περισσότερο συμβατική σκηνή – στην ακρογιαλιά να συζητούν για τον μόνο κάτοικο του φεγγαριού- είναι η αγαπημένη μου.

Starring: Jean-Paul Belmondo, Anna Karina

Written & Directed by: Jean-Luc Godard