Retouz chez ma Mère/Back to Mom’s/Μαμά, γύρισα! (2016)

Story

Stéphanie (Alexandra Lamy), a recently unemployed architect in her forties, is forced to move back in with her mother, Jacqueline (Josiane Balasko), with tragicomic consequences that reach a climax during a family dinner.

Η Στέφανι (Αλεξαντρά Λαμί), μία πρόσφατα απολυμένη σαραντάχρονη αρχιτέκτονας, αναγκάζεται να γυρίσει στο σπίτι της μητέρας της, Ζακλίν (Ζοζιάν Μπαλασκό) με κωμικοτραγικές συνέπειες που κλιμακώνονται στην διάρκεια ενός οικογενειακού δείπνου.

mere

Alexandra Lamy, Josiane Balasko © 2016 Pathé

Review

Eric Lavaine wanted to make a movie about the Boomerang Generation, the young adults forced to return to their parents’ home, and many viewers will relate to Stéphanie’s story. But, the mother, gifted comedic Josiane Balasko, steals the movie. She starts as a woman absorbed in her personal life (cohabitation is difficult for her too!), but slowly unfolds her motherly affection.

Ο Ερίκ Λαβέν ήθελε να κάνει μία ταινία για την γενιά μπούμερανγκ, για τους νεαρούς ενήλικες που αναγκάζονται να γυρίσουν στο πατρικό, και πολλοί θεατές θα ταυτιστούν με την ιστορία της Στεφανί. Αλλά είναι η μητέρα, η ταλαντούχα κωμικός Ζοζιάν Μπαλασκό, που κλέβει την παράσταση. Ξεκινά σαν μια γυναίκα απορροφημένη από την προσωπική της ζωή (η συμβίωση είναι και για εκείνη δύσκολη!), αλλά σταδιακά ξεδιπλώνει την μητρική της φροντίδα.

Official Trailer

Starring: Josiane Balasko, Alexandra Lamy, Mathilde Seigner, Philippe Lefebvre 

Written by: Héctor Cabello Reyes & Eric Lavaine

Directed by: Eric Lavaine

Spider (2002)

Story

Dennis Cleg (Ralph Fiennes), nicknamed Spider by his mother (Miranda Richardson), is a mentally ill man who stays in a halfway house in London. His return to where he grew up triggers the memories of a traumatic childhood.

Ο Ντένις Κλεγκ (Ρέιφ Φάινς), με το παρατσούκλι Αράχνη από την μητέρα του (Μιράντα Ρίτσαρντσον), είναι ένας ψυχικά ασθενής που ζει σε ξενώνα επανένταξης στο Λονδίνο. Η επιστροφή του εκεί που μεγάλωσε αναμοχλεύει τις μνήμες από το τραύμα της παιδικής ηλικίας.

Ralph Fiennes

Ralph Fiennes, Miranda Richardson, Bradley Hall © 2002 Sony Pictures Classics 

Review

This film, based on Patrick McGrath’s book, tells the story of a mentally ill man played convincingly by Ralph Fiennes. Grownup Dennis wanders in his memories and observes adolescent Dennis in key events. But is he trustworthy? Did he really have a prostitute for a stepmother or does he confuse his mother with a prostitute? Richardson plays both characters exquisitely.

Αυτό το φιλμ, βασισμένο στο βιβλίο του Πάτρικ ΜακΓραθ, αφηγείται την ιστορία ενός ψυχικά ασθενούς ανθρώπου που υποδύεται ο Ρέιφ Φάινς με πειστικότητα. Ο ενήλικος Ντένις περιπλανιέται στις αναμνήσεις του και παρατηρεί τον έφηβο Ντένις σε σημαντικά γεγονότα. Αλλά είναι αξιόπιστος; Είχε πράγματι μία πόρνη για μητριά ή μπερδεύει την μητέρα του για πόρνη; Η Ρίτσαρντσον παίζει και τους δύο χαρακτήρες έξοχα.

Starring: Ralph Fiennes, Miranda Richardson, Gabriel Byrne, Lynn Redgrave, Bradley Hall 

Written by: Patrick McGrath (novel & screenplay)

Directed by: David Cronenberg

Fanny och Alexander/Fanny and Alexander (1982)

Story

Sweden, 1907. Adolescent siblings Fanny (Pernilla Allwin) and Alexander Ekdahl (Bertil Guve) live happily with their extended, theatrical family led by their paternal grandmother, Helena (Gun Wållgren), until their father dies and their mother Emilie (Ewa Fröling) marries the local bishop.

Σουηδία, 1907. Τα αδέρφια Φάννυ (Pernilla Allwin) και Αλέξανδρος Έκνταλ (Bertil Guve) ζουν ευτυχισμένα με την εκτεταμένη θεατρική οικογένειά τους, με κεφαλή την γιαγιά τους Έλενα Έκνταλ (Gunn Wållgren) μέχρι που ο πατέρας τους πεθαίνει και η μητέρα τους Έμιλι (Ewa Fröling) παντρεύεται έναν ιερέα.

fanny-and-alexander_592x299

Pernilla Allwin, Bertil Guve, Ewa Froling (b-t)

Review

The film talks about life and death seen through the children’s eyes, which explains why reality is mixed with fantasy. It is astonishing how cinematography and set decoration highlight the children’s emotions. When the children are happy, at the Ekdahl residence, there are warm colors and rich furnishings in contrast to the bishop’s barren household, where they are very sad, it resembles a prison (bars on the windows).

Το φιλμ μιλάει για την ζωή και τον θάνατο μέσα από τα μάτια των παιδιών: έτσι εξηγείται που η πραγματικότητα μπερδεύεται με την φαντασία. Είναι εκπληκτικό πως η φωτογραφία και η σκηνογραφία υπογραμμίζουν τα συναισθήματα των παιδιών. Όταν εκείνα είναι χαρούμενα, στο σπίτι των Έκνταλ, υπάρχουν ζεστά χρώματα και πλούσια σκηνικά ενώ το σπιτικό του ιερέα, όπου είναι στενοχωρημένα, είναι ψυχρό και μοιάζει περισσότερο με φυλακή (κάγκελα στα παράθυρα).

Starring: Bertil Guve, Pernilla Allwin,  Ewa Fröling, Gunn Wållgren, Allan Edwall (Oscar/their father), Jan Malmsjö (bishop/their stepfather)

Written & Directed by: Ingmar Bergman

Good Bye Lenin! (2003)

Story

While Christiane (Katrin Sass), a teacher in East Germany, remains comatose, the Berlin Wall fell and Germany reunified. Knowing that the slightest shock could prove fatal for his mother, Alex (Daniel Brühl) strives to keep it a secret from her.

Ενόσω η Κριστιάν (Κατρίν Σας), δασκάλα στην Ανατολική Γερμανία, παραμένει σε κώμα, το Τείχος του Βερολίνου πέφτει και η Γερμανία επανενώνεται. Γνωρίζοντας πως και το παραμικρό σοκ μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο για την μητέρα του, ο Άλεξ (Ντάνιελ Μπρουλ) παλεύει να της το κρατήσει μυστικό.

Good0_05

© 2003 X-Filme Creative Pool

Review

Set in East Berlin, in 1989, this political satire describes Alex’s tragicomic efforts to protect his mother from a fatal shock to wake up in a totally different country, where the Coca-Cola banners have substituted the DDR ones! The movie is both funny, like when Alex fabricates phony newscasts, and also sad when, for instance, he pays her former students to perform socialist songs on her birthday.

Αυτή η πολιτική σάτιρα που διαδραματίζεται στο Ανατολικό Βερολίνο, το 1989, περιγράφει τις κωμικοτραγικές προσπάθειες του Άλεξ να προστατεύσει την μητέρα του από το μοιραίο σοκ να ξυπνήσει από το κώμα σε μία εντελώς διαφορετική χώρα, όπου οι αφίσες της Coca-Cola  έχουν αντικαταστήσει τις αφίσες της Ανατολικής Γερμανίας! Η ταινία είναι και αστεία όταν, για παράδειγμα, ο Άλεξ κατασκευάζει ψεύτικα δελτία ειδήσεων, αλλά και θλιβερή όπως όταν πληρώνει τους πρώην μαθητές της να τραγουδήσουν στα γενέθλιά της.

Favorite Quote

On the evening of October 7, 1989 several hundred people got together for some evening exercise and marched for the right to go for walks without the Berlin Wall getting in their way.

– Alex

Starring: Daniel Brühl, Katrin Sass

Written by:  Bernd Lichtenberg & Wolfgang Becker

Directed by: Wolfgang Becker

Ma Saison Préférée/My Favorite Season (1993)

Story

Emilie (Catherine Deneuve) brings her old mother to live in with her family but she feels out of place. To enlist help, Emilie visits her estranged brother Antoine (Daniel Auteuil) and invites him to a Christmas dinner, but the bad blood of the past resurfaces.

Η Έμιλι (Κατρίν Ντενέβ) φέρνει την ηλικιωμένη μητέρα της να ζήσει μαζί με την οικογένειά της αλλά αισθάνεται εκτός τόπου. Αναζητώντας βοήθεια, η Έμιλι επισκέπτεται τον απομακρυσμένο αδερφό της Αντουάν (Ντανιέλ Οτέιγ) και τον προσκαλεί στο χριστουγεννιάτικο δείπνο, αλλά το δύσκολο παρελθόν βγαίνει στην επιφάνεια.

ma-saison-preferee

Catherine Deneuve and Daniel Auteuil

Review

André Téchiné has managed a difficult task for a director; to capture the characters’ inner lives. The mother’s old age is the catalyst of the story, but the movie centers on Emilie who tries to find the balance between the family she was born into (mother and brother) and the family she created (husband and kids) which are both dysfunctional. Catherine Deneuve gives a performance with touching frankness.

Ο Αντρέ Τεσινέ έχει πετύχει ένα δύσκολο εγχείρημα για κάθε σκηνοθέτη: να αιχμαλωτίσει την εσωτερική ζωή των ηρώων του. Τα γηρατειά της μητέρας είναι ο καταλύτης της ιστορίας, αλλά η ταινία εστιάζει γύρω από την Έμιλι που προσπαθεί να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην οικογένεια που γεννήθηκε (μητέρα και αδερφός) και την οικογένεια που έφτιαξε (σύζυγος και παιδιά) που είναι και οι δύο δυσλειτουργικές. Η Κατρίν Ντενέβ δίνει μία ερμηνεία με συγκινητική ειλικρίνεια.

Starring: Catherine Deneuve, Daniel Auteuil 

Written by: Pascal Bonitzer, André Téchiné

Directed by: André Téchiné

White Oleander (2002)

Story

Ingrid Magnussen (Michelle Pfeiffer), a free-spirited artist, lives with her daughter Astrid (Alison Lohman). When she is convicted of murder, Astrid is left in the hands of many foster mothers; former stripper Starr (Robin Wright-Penn), actress Claire (Renée Zellweger) and Russian emigrant Rena (Svetlana Efremova).

Η Ίνγκριντ Μάγκνουσεν (Μισέλ Φάιφερ), καλλιτέχνις με ελεύθερο πνεύμα, ζει με την κόρη της Άστριντ (Άλισον Λόμαν). Όταν εκείνη καταδικάζεται για φόνο, η Άστριντ δίνεται σε μια σειρά από ανάδοχες μητέρες:  την πρώην στρίπερ Σταρ (Ρόμπιν Ράιτ-Πεν), την ηθοποιό Κλαιρ (Ρενέ Ζελβέγκερ) και την Ρωσίδα μετανάστρια Ρένα (Σβετλάνα Εφρέμοβα).

whiteoleander (1)

Alison Lohman, Michelle Pfeiffer © 2002 Warner Bros.

Review

White Oleander, apart from a plant, is also a powerful novel by Janet Fitch about mothers and daughters and growing up in foster homes. Astrid’s struggle to reconcile ambivalent feelings for her mother (idolizes her but also longs to escape her as she is self-centered) and to survive the harrowing foster care system makes her an unforgettable character. Alison Lohman made quite an impact as a newcomer, but all the lead actresses gave strong performances with Pfeiffer’s being one of the best in her career.

Η Λευκή Πικροδάφνη (White Oleander), εκτός από φυτό, είναι κι ένα δυνατό μυθιστόρημα της Τζάνετ Φιτς για τις μητέρες και τις κόρες αλλά και για τις ανάδοχες οικογένειες. Ο αγώνας της Άστριντ, να συμβιβάσει τα αντιφατικά συναισθήματα για την μητέρα της (την λατρεύει αλλά θέλει και να φύγει από την σκιά της καθώς εκείνη είναι εγωκεντρική) αλλά και η αποφασιστικότητα να επιβιώσει στο δύσκολο σύστημα των ανάδοχων οικογενειών, την κάνει έναν αξέχαστο χαρακτήρα. Αν και η Άλισον Λόμαν άφησε το αποτύπωμά της ως πρωτοεμφανιζόμενη, όλες οι πρωταγωνίστριες έδωσαν δυνατές ερμηνείες με αυτή της Φάιφερ να είναι μία από τις καλύτερες της καριέρας της.

Starring: Alison Lohman, Michelle Pfeiffer, Robin Wright Penn, Renée Zellweger, Svetlana Efremova

Written by: Mary Agnes Donoghue, Janet Fitch (novel)

Directed by: Peter Kosminsky

Smother (2007)

Story

Noah Cooper (Dax Shepard), married to Clare (Liv Tyler), has to deal with getting fired from his job, his wife’s maternal clock ticking and his suffocating mother Marilyn (Diane Keaton) and her five dogs moving in with them.

Ο Νόα Κούπερ (Νταξ Σέπαρντ), παντρεμένος με την Κλαιρ (Λιβ Τάιλερ), έχει να αντιμετωπίσει την απόλυσή του, το βιολογικό ρολόι μητρότητας της γυναίκας του και την καταπιεστική μητέρα του Μέριλιν (Νταϊάν Κίτον) που μαζί με τους πέντε σκύλους της ήρθε να μείνει μαζί τους.

Dax_Shepard_in_Smother_Wallpaper_1_1280

Diane Keaton and Dax Shepard © 2007 Scion Films

Review

The movie is supposed to be a hilarious comedy, but it is laugh-free. Diane Keaton is the only reason to watch it. Her performance is not comic, but at least she is real, first as intrusive mother and then as a person in mid-life crisis. It makes you wonder why such a talented actress would produce and play in a predictable movie, suitable for airline showings.

Η ταινία υποτίθεται ότι είναι ξεκαρδιστική κωμωδία, αλλά δεν γελάς. Η Νταϊάν Κίτον είναι ο μόνος λόγος να την δεις. Η ερμηνεία της δεν είναι αστεία, αλλά τουλάχιστον είναι αληθινή, πρώτα σαν καταπιεστική μητέρα και μετά σαν μεσήλικας με κρίση ταυτότητας. Σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί μία ταλαντούχα ηθοποιός θα ήταν παραγωγός αλλά και πρωταγωνίστρια σε μία προβλέψιμη ταινία, κατάλληλη για προβολές στις πτήσεις.

Favorite Quote

Hey, you wanna be mad at me? I’m mad at me, too. I spent my life trying to do what was right for everyone else, trying to be who I was expected to be, except the real me wasn’t the person I ended up becoming and now I am sixty?! [pause]

And the only thing that’s saved me in my whole life is you [her son]. When I look at you, my life matters. I talk to you and I feel good. So if I needed you more than you needed me and that was too much to bear, then I’m terribly sorry, but sweetie, you’re my son. And until you have one of your own, you cannot imagine the extraordinary person who is going to come out of your own imperfections.

– Marilyn Cooper

Starring: Diane Keaton, Dax Shepard, Liv Tyler

Written by: Tim Rasmussen, Vince Di Meglio

Directed by: Vince Di Meglio